Door: Wouter Engler / Foto: Dizzy Atmosphere
Op 2 maart zijn de verkiezingen voor de provinciale staten. De campagne wordt hard gevoerd. De PVV zeurt weer eens over hoofddoekjes en probeert het met een charme offensief in het woonzorgcentrum van Meppel.
‘Zo zagen we Geert Wilders nog nooit’, kopt het AD. De strekking van de drie foto’s op de voorpagina: Wilders heeft ook een gevoelige kant. Niet dat we dat allang wisten. Niet dat het nieuwswaarde heeft. Koffie inschenken voor ouderen? Ik deed het drie maanden lang als vrijwilliger bij verzorgingstehuis ‘De Evenaar’. Net zoals al die moslims die werkzaam zijn in de ouderenzorg die hij vervloekt in zijn speeches. Die speeches zijn geschreven door ex-journalist en PVV’er Martin Bosma.
Bosma meent in zijn eigenaardige boek ‘De schijn-élite van de valse munters’ (2010) dat journalisten steeds linkser worden. Ik heb daar de voorbije jaren heel weinig van gemerkt. Voorbeeldje: In 2004 stel ik tijdens een redactievergadering van het AD voor om aandacht te besteden aan islamitische familie die moet overnachten in een bushokje. Tot mijn stomme verbazing krijg ik het dan aan het stok met een rechtse verslaggeefster die vindt dat de familie in kwestie ‘het aan zichzelf te danken heeft’ en ‘in dat bushokje mag wegrotten’.
Nog een voorbeeldje uit 2006: Ik ben dan freelancer en vraag een gelaatsdeskundige om alle lijsttrekkers te beoordelen van de politieke partijen. Het lijkt me wel een leuk verhaal. De chef van Panorama wil het verhaal heel graag hebben, maar verandert van mening zodra het artikel te zien krijgt. De gelaatsdeskundige vindt dat Wilders niet het gelaat heeft van een leider, maar dat van een egoïst. En dat mag blijkbaar niet bij dit blad dat een interview gepland heeft met Wilders. Panorama publiceert het artikel daarom niet (maar het verschijnt wel in Debat).
Marco Pastors van Leefbaar Rotterdam – vriend van Wilders – is daarover heel opgelucht: ‘Die vrouw is een schedelmeter. Dat deden de nazi’s ook.’ Mekkeren als ‘links’ de vergelijking met de Tweede Wereldoorlog maakt, maar ondertussen het zelf ook doen. Het kenmerkt de hypocrisie van ‘rechts’. Verrassend is het niet, zo weet ik uit eerdere ervaringen met Leefbaar Rotterdam. Eerst beweren dat je graag de dialoog aangaat met de burger in een politiek café, maar later de burger links laten liggen omdat je zo graag karaoke zingt.